Ο Άγιος Αντώνιος και ο κυνηγός

Ένας κυνηγός, βλέποντας τον Άγιο «πατριάρχη της ερήμου» Μέγα Αντώνιο (251-356) ν’ αστειεύεται με τους υποτακτικούς του, σκανδαλίστηκε.
Θέλοντας ο όσιος να τον διδάξει ότι μερικές φορές η διάκριση επιβάλλει κάποια συγκατάβαση στην πολλή αυστηρότητα, του είπε:
-Τέντωσε το τόξο σου. Ο κυνηγός υπάκουσε.
Ο όσιος του είπε πάλι:
-Τέντωσε το περισσότερο. Ο κυνηγός το τέντωσε περισσότερο, οπότε ο όσιος του είπε ξανά: -Τέντωσε το ακόμα πιο πολύ. Ο κυνηγός διαμαρτυρήθηκε:
-Αν το τεντώσω περισσότερο, θα σπάσει.
-Το ίδιο θα συμβεί, αποκρίθηκε ο όσιος, και με τους αδελφούς, εάν αγωνίζονται συνεχώς σκληρά, χωρίς καμμιά ανάπαυση και αναψυχή

(από το Γεροντικό)

Share:

Read More

Μη λησμονήσουμε το ΟΧΙ του '40


Έφτασαν και πάλιν οι ηρωικές ημέρες του 1940, και σύσσωμο το Ελληνικό μας Έθνος θα εορτάσει την μεγάλη επέτειο της 28ης Οκτωβρίου του 1940. Πρόκειται για την ηρωική επέτειο που φέρνει στο νου και στην καρδιά μας, το αήττητο φρόνημα των Παππούδων και των Πατέρων μας, από όλες τις μεριές της Πατρίδος μας, που τόλμησαν να ορθώσουν το ανάστημά τους απέναντι στο φασισμό και δεν έσκυψαν μοιρολατρικά το κεφάλι στις παράλογες διεκδικήσεις των ισχυρών εκείνης της εποχής.


Τα αδιαμφισβήτητα πλέον, ιστορικά γεγονότα εκείνων των ημερών, μας περιγράφουν το πως η πτωχή και βασανισμένη Ελλάδα, δια στόματος του Έλληνα ηγέτη της Ιωάννη Μεταξά, απέρριψε το ταπεινωτικό τελεσίγραφο της φασιστικής ιταλικής Κυβέρνησης, που του παρέδωσε ο ιταλός Πρέσβης Εμμαουέλ Γκράτσι, τη νύκτα της 28ης Οκτωβρίου, με το οποίο του εζητείτο να παραδώσει την Ελλάδα αμαχητί στα άνομα δολοφονικά "χέρια" του "Ναζιστικού Άξωνα", που έτσι θα διευκολύνονταν να προωθηθούν οι δυνάμεις του, στην Αφρική.

Μετά την ανάγνωση του τελεσιγράφου και παρά τις απέλπιδες προσπάθειες του πρέσβη να πείσει για το αντίθετο, ο πρωθυπουργός μας δήλωσε ευθαρσώς «Alor’s c’ est la guerre». Την επόμενη το πρωί οι εφημερίδες κυκλοφόρησαν με πρωτοσέλιδο το «ΌΧΙ» ενώ ο λαός μας που είχε εκμανιστεί με τον τορπιλισμό της Έλλης την ημέρα της Παναγίας στην Τήνο, εδέχθη το γεγονός με κωδωνοκρουσίες και ατενίζοντας την μετάβαση του στα Ελληνο-αλβανικά σύνορα, σαν τους Λακεδαιμονίους που διακαώς επιθυμούσαν «πεδίον δόξης λαμπρόν».

Ηχηρό Όχι εξήλθε και δια χειλέων του Αρχιεπισκόπου Αθηνών Χρυσάνθου, όταν αργότερα του εζητήθη να ορκίσει την κατοχική κυβέρνηση Τσολάκογλου, υποστηρίζοντας ότι κάθε Ελληνική Κυβέρνηση πρέπει να εκπορεύεται από το θέλημα του λαού και τις ευδοκίες του Βασιλέως.

Ερχόμενοι στο σήμερα, αυτομάτως προβαίνουμε σε συγκρίσεις του τότε με το σήμερα. Έχουμε άραγε πολιτικούς ικανούς να εκφράσουν την θέληση και το συμφέρον του λαού μας ή όλοι κατάντησαν ανδρείκελα της Μέρκελ και του Ερντογάν ;


Έχουμε φυσικά προσωπικότητες, αλλά δυστυχώς το σύστημα τους φιμώνει και φροντίζει για τον μαρασμό τους.

Σύσσωμη η διοικούσα εκκλησία γιατί σιωπά τόσο ένοχα ; Λησμονήσαμε τον περιούσιο λαό και αφεθήκαμε να ασχολούμαστε με ωνητές αρχαιρεσίες.

Η Ελλάδα όμως αναγεννάται σαν τον φοίνικα μέσα από τις στάχτες της και ξανά προς την δόξα τραβά.

Share:

Read More

Η Παναγία Υπέρμαχος Στρατηγός στο έπος του 1940

Ο Τάσος Ρηγόπουλος, στρατευμένος στην Αλβανία το 1940, έστειλε από το μέτωπο το παρακάτω γράμμα στον αδελφό του.

«Αδελφέ μου Νίκο.
Σου γράφω από μια αετοφωλιά, τετρακόσια μέτρα ψηλότερη από την κορυφή της Πάρνηθας. Η φύση τριγύρω είναι πάλλευκη. Σκοπός μου όμως δεν είναι να σου περιγράφω τα θέλγητρα μιας χιονισμένης Μόροβας με όλο το άγριο μεγαλείο της. Σκοπός μου είναι να σου μεταδώσω αυτό πού έζησα, πού το είδα με τα μάτια μου και πού φοβάμαι μήπως, ακούγοντας το από άλλους, δεν το πιστέψεις.
Λίγες στιγμές πριν ορμήσουμε για τα οχυρά της Μόροβας, είδαμε σε απόσταση καμιά δεκαριά μέτρων μια ψηλή μαυροφόρα να στέκει ακίνητη.
- Τις ει;  Μιλιά...
Ο σκοπός θυμωμένος ξαναφώναξε:
- Τις ει;
Τότε, σαν να μας πέρασε όλους ηλεκτρικό ρεύμα, ψιθυρίσαμε: Η ΠΑΝΑΓΊΑ!
Εκείνη όρμησε εμπρός σαν να είχε φτερά αετού. Εμείς από πίσω της. Συνεχώς την αισθανόμασταν να μας μεταγγίζει αντρειοσύνη. Ολόκληρη εβδομάδα παλέψαμε σκληρά, για να καταλάβουμε τα οχυρά Ιβαν-Μόροβας.
Υπογραμμίζω πως η επίθεση μας, πέτυχε τους Ιταλούς στην αλλαγή των μονάδων τους. Τα παλιά τμήματα είχαν τραβηχτεί πίσω και τα καινούργια …κοιμόνταν! Το τι έπαθαν δεν περιγράφεται. Εκείνη ορμούσε πάντα μπροστά. Κι όταν πια νικητές ροβολούσαμε προς την ανυπεράσπιστη Κορυτσά, τότε η Υπέρμαχος έγινε ατμός, νέφος απαλό και χάθηκε ».

***

Ένας άλλος πολεμιστής και ήρωας του αλβανικού Μετώπου, ο Ν. Τραμουντιανός, διηγείται μία θαυμαστή εμπειρία του από τον πόλεμο του ’40

Ο λόχος μας πήρε διαταγή να καταλάβει ένα προχωρημένο ύψωμα για προγεφύρωμα. Στήσαμε ταμπούρι μέσα στα βράχια. Μόλις τακτοποιηθήκαμε, άρχισε να πέφτει πυκνό χιόνι. Έπεφτε αδιάκοπα δύο μερόνυχτα κι έφτασε σε πολλά μέρη τα δύο μέτρα. Απο­κλειστήκαμε από την επιμελητεία. Καθένας είχε τροφές στο σακίδιο του για μία ημέρα. Από την πείνα και το κρύο δεν λάβαμε πρόνοια «δια την αύριον» και τις κα­ταβροχθίσαμε.
«Από κει και πέρα άρχισε το μαρτύριο. Τη δίψα μας τη σβήναμε με το χιόνι, αλλά η πείνα μας θέριζε. Περάσαμε έτσι πέντε μερόνυχτα. Σκελετωθήκαμε. Το ηθικό μας το διατηρούσαμε ακμαίο, αλλά η φύση έχει και τα όρια της. Μερικοί υπέκυψαν. Το ίδιο τέλος περιμέναμε όλοι «υπέρ πίστεως και πατρίδος ».
Τότε μία έμπνευση του λοχαγού μας έκανε το θαύμα!
Έβγαλε απ’ τον κόρφο του μία χάρτινη εικόνα της Παναγίας, την έστησε στο ψήλωμα και μας κάλεσε γύρω του:
— Παλληκάρια μου! είπε. Στην κρίσιμη αυτή περίσταση ένα θαύμα μόνο μπορεί να μας σώσει. Γονατίστε, παρακαλέστε την Παναγία, τη μητέρα του Θεανθρώπου, να μας βοηθήσει!
Πέσαμε στα γόνατα, υψώσαμε τα χέρια, παρακαλέσαμε θερμά. Δεν προλάβαμε να σηκωθούμε κι ακούσαμε κουδούνια. Παραξενευτήκαμε και πιάσαμε τα όπλα. Πήραμε θέση «επί σκοπόν».
Δεν πέρασε ένα λεπτό και βλέπουμε ένα πελώριο μουλάρι να πλησιάζει κατάφορτο.
Ανασκιρτήσαμε!
Ζώο χωρίς οδηγό να περνά το βουνό, μ’ ένα μέτρο χιόνι - το λιγότερο - ήταν εντελώς αφύσικο. Καταλάβαμε: Το οδηγούσε η Κυρία Θεοτόκος. Την ευχαρι­στήσαμε όλοι μαζί ψάλλοντας σιγανά, μα ολόκαρδα, το «Τη υπερμάχω» και άλλους ύμνους της. Το ζώο είχε πάνω του μία ολόκληρη επιμελητεία από τρόφιμα: κουραμάνες, τυριά, κονσέρβες, κονιάκ και άλλα.
Πολλές κι απίστευτες κακουχίες πέρασα στον πόλεμο. Αλλ’ αυτή μου μένει αξέχαστη, γιατί δεν είχε διέξοδο. Την έδωσε όμως η Παναγία».

(Εμφανίσεις και θαύματα της Παναγίας σελ. 174 & 178 Ιεράς Μονής  Παρακλήτου)

Share:

Read More

Το μαρτύριο του Αγίου Δημητρίου

Ο Άγιος προστατεύει τη Θεσσαλονίκη
από τα κακουργήματα του Βούλγαρου
Τσάρου Ιωαννίτζη ή "Σκυλογιάννη".

Την εποχή που έζησε ο Άγιος Δημήτριος, οι Χριστιανοί διώκονταν και συγκεκριμένα στη Θεσσαλονίκη, είχε κηρυχθεί «πόλεμος» για την εξόντωσή τους.

Ο Άγιος Δημήτριος γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Θεσσαλονίκη κατά τους χρόνους της βασιλείας του χριστιανομάχου Διοκλητιανού (284-305 μ.Χ).  Καίσαρας της Μακεδονίας τοποθετήθηκε ο Μαξιμιανός Γαλέριος, ο οποίος εξαπέλυσε αληθινό πόλεμο εναντίον των Χριστιανών.

Ο Άγιος Δημήτριος ήταν εκλεκτό μέλος της εκκλησίας του Χριστού στη Θεσσαλονίκη. Προερχόταν από ευσεβείς γονείς. Είχε δε προικισθεί από τον θεό με πολλές αρετές και πλήθος σωματικών και πνευματικών χαρισμάτων.
Η φήμη του έφθασε μέχρι το βασιλιά Γαλέριο, ο οποίος εκτιμώντας τις αρετές του τον έκανε μέλος της Συγκλήτου της πόλεως και τον διόρισε στρατηγό όλης της Θεσσαλίας και ανθύπατο και αφέντη όλης της Ελλάδας.

Ο Άγιος Δημήτριος, ως χριστιανός, κατηχούσε και δίδασκε με ιεραποστολικό ζήλο και με τη φωτεινή παρουσία του τους Θεσσαλονικείς, που ήσαν τότε ειδωλολάτρες, οδηγώντας τους προς τον Χριστό και την αλήθεια Του. Όταν πληροφορήθηκε ο Μαξιμιανός τη δραστηριότητα αυτή του Αγίου, διέταξε και τον έφεραν ενώπιόν του.

Ο Άγιος ομολόγησε με παρρησία την πίστη του στον Κύριο της ζωής του, τον Ιησού Χριστό με αποτέλεσμα να οδηγηθεί στη φυλακή, που βρισκόταν κοντά σε ένα παλαιό δημόσιο λουτρό, δίπλα στο Στάδιο.  Εκεί υπέστη πολλές κακουχίες και βασανιστήρια.

Κατά τη διάρκεια αγωνισμάτων στο στάδιο, που διοργάνωναν οι βασιλείς για να διασκεδάζουν με τις θυσίες στα είδωλα, τις αιματοχυσίες και τους φόνους των ανθρώπων, ένας μαθητής του Αγίου Δημητρίου, ο Νέστορας, θέλοντας να δείξει τη δύναμη του αληθινού θεού πήγε στο λουτρό που ήταν φυλακισμένος ο Άγιος, πήρε την ευλογία και την ευχή του Αγίου, βγήκε στο στάδιο και με την επίκληση «Θεέ Δημητρίου βοήθει μοι!» νίκησε έναν γιγαντόσωμο και σχεδόν ανίκητο μονομάχο, ονόματι Λυαίο.

Το γεγονός αυτό προκάλεσε οργή στο βασιλιά, ο οποίος πρόσταξε τους στρατιώτες να πάνε εκεί που ήταν φυλακισμένος ο Άγιος και να τον φονεύσουν.

Η υπόγεια αρχαία Κρύπτη, που ανασκάφθηκε
 το 1917, είναι το ακριβές σημείο όπου ο Άγιος
 φυλακίστηκε και μαρτύρησε το 303 μ.Χ

Οι στρατιώτες τον λόγχισαν,σε όλο του το σώμα μέχρι θανάτου. Κάποιοι ευλαβείς Χριστιανοί ήλθαν κρυφά στο λουτρό εκείνο και ενταφίασαν το λείψανο στο μέρος στο οποίο μαρτύρησε. Αργότερα στο σημείο αυτό κτίσθηκε ένας χριστιανικός Ναός, ο οποίος περιλαμβάνει εντός του, τον τάφο του Αγίου.

Ένας μαθητής του Αγίου, ονόματι Λούπος, με το δαχτυλίδι και τον μανδύα που πήρε από τον Άγιο κατά την ώρα του μαρτυρίου, ενεργούσε θαύματα πολλά, ώσπου το έμαθε ο βασιλιάς, και κατόπιν διαταγής του, αποκεφάλισαν και αυτόν.

Κατ’ αυτόν τον τρόπο τελείωσε τη ζωή του ο Μεγαλομάρτυρας, και Πολιούχος Άγιος της Θεσσαλονίκης Δημήτριος.  Αναγνωρίστηκε η αγιότητα του ως θαύμα της Οικουμένης και θαυματουργός και Μυροβλύτης Άγιος Δημήτριος.
Ένα από τα γνωστότερα θαύματα του Αγίου Δημητρίου, από το οποίο είναι εμπνευσμένη και η εικόνα του ως καβαλάρη πάνω σε κόκκινο άλογο, έλαβε χώρα τον Οκτώβριο του 1207 έξω από τα τείχη της Θεσσαλονίκης.

Ο τσάρος των Βουλγάρων Ιωαννίτζης που οι Βυζαντινοί αποκαλούσαν Σκυλογιάννη, φονεύτηκε κατά την παράδοση από τον Άγιο Δημήτριο, όταν εκείνος πολιορκούσε την Θεσσαλονίκη. Στο πρόσωπο του Αγίου Δημητρίου η Θεσσαλονίκη βλέπει πάντοτε τον προστάτη της, το στήριγμά της. (Η απελευθέρωση της πόλης από τους Τούρκους το 1912 συνέπεσε με την ημέρα της γιορτής του αγίου μας).

Δίκαια ο Άγιος Δημήτριος αποκαλείται από τον υμνωδό της Εκκλησίας « ὁ μέγας φρουρός τῆς Θεσσαλονίκης, ὁ ρύστης ἐν τοῖς κινδύνοις ὁ ἐξαίρετος, πρόμαχος ὁ κράτιστος» (Κανών δεύτερος).

Ο ι.Ναός του Αγίου Δημητρίου στη Θεσσαλονίκη.
Είναι πεντάκλιτος βασιλική του ελληνιστικού τύπου.
Στο υπόγειο του Ναού βρίσκεται ο χώρος μαρτυρίου του Αγίου.

Σ’ έναν άλλο Κανόνα, που συνέθεσε ο Συμεών Θεσσαλονίκης, ο Άγιος Δημήτριος φέρεται να λέει στην προστατευόμενη πατρίδα του Θεσσαλονίκη: «…μη φοβοῦ οὖν πατρίς μου, ἐμέ κατέχουσα∙ τους ἐχθρούς σου γάρ πάντας πατάξω ἐν Χριστῷ και φυλάξω σε τήν τιμῶσάν με».

Δίκαια παρατηρήθηκε, πως από όλες τις εικόνες του Αγίου Δημητρίου, η εικόνα του έφιππου άγιου αγαπήθηκε περισσότερο, γιατί ενσαρκώνει τα ελληνικά ιδεώδη της παλληκαριάς και της λεβεντιάς. Στη συνείδηση των πιστών ο Άγιος Δημήτριος, είναι ο πολιούχος καί υπέρμαχος» της πόλεως της Θεσσαλονίκης αλλά και ο μέγας υπέρμαχος της Ελλάδος.

Για τούτο ψάλλει η Εκκλησία μας:
«Μέγαν εὕρατο ἐν τοῖς κινδύνοις, σε ὑπέρμαχον ἡ οἰκουμένη, ἀθλοφόρε τά ἔθνη τροπούμενον. Ὡς οὖν Λυαίου καθεῖλες τήν δύναμιν, ἐν τῷ σταδίω θαρρύνας τόν Νέστορα, οὕτως Ἅγιε, μεγαλομάρτυς Δημήτριε, Χριστόν τόν Θεόν ἱκέτευε, δωρήσασθαι ἡμῖν τό μέγα ἔλεος» (Απολυτίκιο του αγίου).

Share:

Read More

Δεν πιστεύω...είμαι μοντέρνος.

Υπάρχει κάποιος χριστιανός, που δεν έχει ακούσει, στις μέρες που ζούμε, κάποιο σχόλιο για την δήθεν "τυφλή" εμπιστοσύνη στα λόγια των ιερέων ή ακόμη χειρότερα παρατηρούν χλευαστικά και με άκρατο εγωισμό του τύπου: "...καλά, στην εποχή μας, η ανθρωπότητα έχει κάνει πολλά βήματα μπροστά, ο άνθρωπος έχει πάει στο Φεγγάρι κι ακόμη μακρύτερα, κι εσείς μιλάτε για κεριά και λιβάνια, για εικόνες και θαύματα;  Ακόμη τρέχετε και προσκυνάτε έναν Θεό που είδατε ποτέ σας, ούτε καν στα όνειρά σας; Κάθεστε και πιστεύετε τα παραμύθια των παπάδων;" και άλλα...
Οι περισσότεροι άνθρωποι, που λένε πως, δεν πιστεύουν στον Θεό, τυχαίνει να μην έχουν ποτέ τους διαβάσει ούτε μια αράδα απ’ το ιερό Ευαγγέλιο του Χριστού!  Αν γυρίσει σήμερα κάποιος σε μια παρέα τριαντάρηδων και πει ότι πάει στην Εκκλησία, κοινωνεί και εξομολογείται, οι άλλοι θα τον κοιτάξουν περίεργα, λες και είναι ένα άλλο είδος ανθρώπου και πίσω από την πλάτη του, θα του κολλήσουν την ταμπέλα του "θεούσου" ή της "θεούσας", του οπισθοδρομικού, του συντηρητικού, του "κτυπημένου"!
Απ’ την άλλη, αυτό το αγελαίο πλήθος των "συγχρόνων"ανθρώπων, που δεν νυστάζει να χλευάζει κάθε τι που ανήκει στην πνευματική ζωή μας, έχουν αντικαταστήσει την Πίστη στον Αληθινό Θεό, με την πίστη στις ανοησίες της Αστρολογίας και του Ταρό (δαιμονική χαρτομαντεία)!
Αυτό το τελευταίο φαινόμενο, που δεν είναι καθόλου καινούργιο, αποτελεί ένα ακραίο παράδειγμα της ανθρώπινης ηλιθιότητας του να συνδυάζει την ανθρώπινη συμπεριφορά, που ορίζει τα γεγονότα της ζωής, με την "κίνηση" των αστέρων του ουράνιου στερεώματος!  Κι όμως, για τους δήθεν "προοδευτικούς" που αρνούνται την ύπαρξη του Θεού και μας χλευάζουν, η Αστρολογία και τα Ζώδια, παίζουν κύριο ρόλο στην καθημερινότητά τους!!!

Και για του "λόγου το αληθές", κοιτάξτε τις στήλες των περιοδικών, των εφημερίδων, τις εκπομπές της τηλεόρασης, στα διάφορα sites του Internet και παντού γύρω μας και θα διαπιστώσετε την έκταση που έχει λάβει ο πνευματικός ξεπεσμός του σύγχρονου ανθρώπου!

Όμως, πριν αρχίσουμε να μοιράζουμε δεξιά κι αριστερά ευθύνες και ενοχές, πρέπει να  και κυρίως τον τρόπο με τον οποίο ζούμε ανάμεσα στους άλλους συνανθρώπους μας, να βρούμε τα λάθη που κάνουμε ζώντας ανάμεσά τους και το τί παράδειγμα δίνουμε σ'αυτούς. 
Αν πρόκειται να προσπαθήσουμε να διδάξουμε τους "άλλους" την Πίστη στον Θεό, ας φροντίσουμε να ζούμε μια ήσυχη ζωή, μια ζωή αγάπης, όπου θα έχουμε σαν κέντρο της, τον Κύριο Ιησού Χριστό!!!

π.Νικόλαος

Share:

Read More

Το “όνομα” του Παιδιού

[ Αφορμή του άρθρου μου, η ερώτηση ενός συγγενούς, στη Βάπτιση του εγγονού μου: “...Ραφαήλ; ...και γιατί, όχι Νικόλαος;” ]

Το όνομα δεν είναι κάτι που το αγοράζουμε από το  Σουπερμάρκετ ή το κτίζουμε σήμερα και αύριο “με το καλό” αν δε μας αρέσει, το ισοπεδώνουμε, το ανακαινίζουμε  ή το ξανακτίζουμε (το αλλάζουμε δηλαδή)!    Με το όνομα του παιδιού, δεν παίζουμε!  Το όνομα του παιδιού την ώρα του ιερού Μυστηρίου του Βαπτίσματος, εγγράφεται στο Βιβλίο της Ζωής και με αυτό το όνομα καλείται και αναγνωρίζεται στον θείο υπερβατικό χώρο των Αγίων του Θεού! 

Το όνομα του Παιδιού, είναι η θεία ταυτότητά του, σαν πολίτης του Ουρανού! 

Εξάλλου το Ιερό Μυστήριο του Βαπτίσματος, που γίνεται “εις το Όνομα του Πατρός του Υιού και του Αγίου Πνεύματος”,  δεν το κάνουμε για να δώσουμε απλά, ένα όνομα στο Παιδί αλλά για να γίνει Χριστιανός, δηλαδή να πολιτογραφηθεί στα Βιβλία του Θεού και να “πάρει” τα χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος. 

Το όνομα του Παιδιού, έχει να κάνει με έναν Άγιο της Εκκλησίας μας.  Από αυτόν τον Άγιο δανειζόμαστε το όνομα του Παιδιού μας, με την ελπίδα να το αξιώσει ο Θεός να γίνει κι αυτό, λίγο ή πολύ, σαν τον Άγιο, στο όνομα του οποίου ακούει το Παιδί μας. Ο Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος, λέει: “τιμή στον Άγιο Μάρτυρα του Θεού, είναι να μιμηθεί κάποιος τη ζωή του Αγίου.” 

Ας εμπεδώσουμε επιτέλους κι ας δεχθούμε την πραγματικότητα της πνευματικής ζωής.  Το όνομα του Παιδιού, δεν ανήκει σε κανέναν Παππού και σε καμία Γιαγιά… είναι θέμα και δικαίωμα των γονιών, να επιλέξουν ο,τι τους φωτίσει ο Θεός, να χαρίσουν στο παιδί τους το όνομα ενός αγαπημένου Αγίου τους ή κάποιο από τα ονόματα των συγγενών τους! 

Ένα άλλο σημείο αμάθειας και απροσεξίας, είναι και οι ευχές που δίνουν οι παρευρισκόμενοι στο Μυστήριο του Βαπτίσματος. Ακούς: “Καλορίζικο, να σας ζήσει” ή “ Να σας ζήσει, να το δείτε όπως επιθυμείτε” και κάτι τέτοια άσχετα με το Μυστήριο!

Μα ευχόμαστε “καλορίζικο”, για κάτι που αγοράσαμε (αυτοκίνητο, σπίτι, κατάστημα κλπ) Για σκεφτείτε λίγο: λέμε “καλορίζικο” το παιδί, που να ριζώσει, πώς να βγάλει ρίζες και να ριζώσει, να μείνει δηλαδή σταθερό και ακλόνητο με βαθιές ρίζες, σαν ένα σπίτι; Εντελώς άσχετο!
Την ευχή: “Να σας ζήσει, να το δείτε όπως επιθυμείτε” τη λέει ο κόσμος στους γονείς στο τέλος του Μυστηρίου, (δηλαδή:να γίνει όπως επιθυμούν οι γονείς του και όχι ό,τι θέλει το ίδιο) λες και δεν έγινε του Μυστήριο για τη φώτιση και την καθαρότητα της ψυχής του παιδιού και την έλευση του Αγίου Πνεύματος μες στην ψυχούλα του… αλλά όλα όσα έγιναν στο Βάπτισμα, ήταν για να γίνει το παιδί ας πούμε ένας καλός άνθρωπος, ένας μορφωμένος άνθρωπος, ένας δυνατός άνθρωπος, υγιής, εύπορος, τυχερός στη ζωή και ότι άλλο, για να ευαρεστηθούν οι γονείς του και να τον χαίρονται!  

Αλήθεια με το ιερό Μυστήριο του Βαπτίσματος τελείται και το ιερό Μυστήριο του Χρίσματος (που γίνεται μετά την τριπλή κατάδυση και ανάδυση του παιδιού στο νερό).  Αυτά είναι αξιώματα αγιότητας και όπλα για τους πνευματικούς αγώνες που θα δώσει το Παιδί, μέσα στη ζωή του.   Ποιος ενδιαφέρεται, προσεύχεται και εύχεται, εκείνη την ώρα του Βαπτίσματος, να έχει αυτό το παιδάκι προστάτη και βοηθό τον Χριστό;  Ποιος εύχεται εκείνη την ώρα, να έχει το νεοφώτιστο Παιδί, φώτιση και βοήθεια από τον Θεό, ώστε να καλλιεργήσει στη ζωή του, τις θείες και ανθρώπινες αρετές;    

Μια ακόμη φορά, που το θεριό της Ματαιοδοξίας, μας καταπίνει… στην κυριολεξία!

Σωστές ευχές, είναι: “Να σας το χαρίζει ο καλός Θεός, γερό και φωτισμένο” ή  “να ‘χει την φώτιση του θεού”, “καλοφώτιστο και αγιασμένο”, “γερό κι ευλογημένο”, “καλός στρατιώτης του Χριστού”, “ στη ζωή του, να ευαρεστήσει Θεό και ανθρώπους” κ.ά.

Διαπιστώνουμε λοιπόν, ότι: ελάχιστοι είναι οι άνθρωποι που αντιλαμβάνονται ποια είναι η πορεία της ζωής τους, γιατί παντρεύονται, γιατί κάνουν παιδιά, γιατί τα βαπτίζουν, γιατί τα σπουδάζουν και γιατί τα μεγαλώνουν. Φαίνεται ότι οι περισσότεροι, θέλουν να ικανοποιήσουν το τέρας που φωλιάζει στην καρδιά του καθενός μας, το δύσμορφο τέρας του Εγωισμού και της Κοινωνικής Προβολής, αδιαφορώντας για την πνευματική ζωή, την αρετή, την καθαρότητα της ψυχής, τους πνευματικούς Νόμους που διέπουν τη ζωή μας και τη Βασιλεία του Θεού. 
Να περάσουμε καλά παιδικά χρόνια. Να γίνουμε σπουδαίοι στην κοινωνία. Να έχουμε έναν καλό, επιτυχημένο και πλούσιο γάμο. Να αποκτήσουμε καλά παιδιά και εγγόνια και να καμαρώνουμε. Να μην υποφέρουμε. Να έχουμε καλή υγεία και πάνω απ’ όλα, όταν έρθει η ώρα μας, ε τότε.. να έχουμε καλό Παράδεισο.

Ας ήμαστε προσεκτικοί. Δεν “παίζουμε” με τα πνευματικά θέματα!

π. Νικόλαος 

Share:

Read More

Νέα τάξη: σκοταδισμός και ανωμαλία

Ο Τζώρτζ Όργουελ, στο βιβλίο του “1984”, περιγράφει με απαράμιλλη ακρίβεια, καταστάσεις βίας και φασισμού από Κράτος “του Μεγάλου Αδελφού” για τους πολίτες, που ζητούν ελευθερία σκέψεων, είναι διανοούμενοι και υγιείς ψυχικά.  Διαβάζοντας το βιβλίο, ανακαλύπτει κανείς, εικόνες, νοήματα και γεγονότα σημερινά, λες και ο Όργουελ, έζησε στο παρελθόν ό,τι ζούμε εμείς σήμερα!
Ο λόγος, για τη δίωξη και την κατασυκοφάντηση του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Μόρφου (Κύπρος) κ. κ. Νεοφύτου.  Ο Άγιος τούτος Μητροπολίτης, διώκεται για τις απόψεις του και τις θέσεις του απέναντι στο σύγχρονο φαινόμενο της ομοφυλοφιλίας, ως μια άλλη “πληγή του Φαραώ” έχει ενσκήψει στους καιρούς μας, που κυβερνώνται από τα πιόνια της σατανιστικής Νέας Τάξης.
Δείτε πλέον, “Διώκονται θέσεις και απόψεις, ιδέες, θρησκεία και οικογένεια”.  Η νέα Τάξη επιβάλλει ολοένα και πιο σκληρά μέτρα κατά των υγειών στρωμάτων της κοινωνίας μας, με σκοπό τη χειραγώγηση της Νεολαίας μας, τη διάλυσή της Οικογένειας και κατ’ επέκτασιν την αποδυνάμωση της Ορθόδοξης Εκκλησίας, δηλαδή όλα όσα αποτελούν τους πυλώνες του Έθνους μας!
Βέβαια μόνον οι θέσεις και οι απόψεις, οι λόγοι και τα κηρύγματα Πίστεως και Αρετής, όσα μιλούν για Οικογένεια και Ελληνισμό, ενοχλούν τους υπαλλήλους του Σόρρος και άλλων σιωνιστών, που κατόρθωσαν ενεργώντας υπογείως για δεκαετίες, σκορπώντας παράλληλα πολύ χρήμα, να εγκαταστήσουν, σχεδόν σε όλο τον Κόσμο, ένα άρρωστο με ανώμαλες και διεστραμμένες τάσεις, κατεστημένο, που λόγω της φασιστικής ποιότητάς του, δεν δέχεται τον έλεγχο και την απόρριψη. 
Ο Άγιος Μητροπολίτης Μόρφου, δεν συμφωνεί με τις απόψεις της Νέας Τάξης Πραγμάτων, γιατί γνωρίζει πολύ καλά τους σκοπούς της. Επομένως, “Δεν είναι του συστήματος”!  Επομένως… “Είναι στόχος”!
Έτσι…
σύμφωνα με πληροφορίες, τρεις ανακριτές μετέβησαν χθες το πρωί στη Μητρόπολη Μόρφου στην Ευρύχου και είχαν για αρκετή ώρα συνάντηση με τον Μητροπολίτη, στον οποίον έθεσαν τα θέματα που προκύπτουν από την ομιλία που είχε κάνει σε συγκέντρωση πριν από ένα μήνα, σχετικά με  τους ομοφυλόφιλους, την αρρώστια τους και την αγνότητα, που κάποιοι θεώρησαν ότι προσβάλλουν τους συγκεκριμένους.

Η έρευνα διενεργείται μετά από οδηγίες του Γενικού Εισαγγελέα, που “θέλει” να διερευνήσει αν ο Μητροπολίτης με τις αναφορές του, προσέβαλε τους ομοφυλόφιλους.  Είναι άγνωστο ποια στάση τήρησε ο Πανιερώτατος σε σχέση με τις ερωτήσεις των ανακριτών, ενώ δεν έγινε γνωστό αν η συνάντηση έγινε παρουσία δικηγόρου του!
Τέλος, να αναφέρω κάτι που αθέλητα ή ακόμη και σκόπιμα αποφεύγουμε να αναφέρουμε: Ο Μητροπολίτης, ο άγιος αυτός Αρχιερέας, απηύθυνε τον ιερό λόγο του, στο Ποίμνιό του, τα παιδιά του, που έσπευσαν να ακούσουν από τα ιερά του χείλη “θεϊκό και σωτήριον αγιοπνευματικό λόγο” (όπως άλλωστε συνηθίζουν να κατακλύζουν τους ι. Ναούς και τις Πνευματικές Αίθουσες, όταν μαθαίνουν για την παρουσία του, στον τόπο τους).  Επίσης, οι θέσεις αυτές, που εξέφρασε ο σεβαστός Μητροπολίτης, δεν είναι μόνον δικές του, ανήκουν εδώ και 2020 χρόνια, στην ηθική διδασκαλία της Ορθοδοξίας και ήσαν αποδεκτές από τα δισεκατομμύρια των αγίων χριστιανών μαρτύρων και οσίων.
Επομένως, εκείνο που καταλαβαίνω εγώ, είναι ότι… πρόκειται για μια διωκτική ενέργεια, εναντίον του Σεβασμιωτάτου, με σκοπό να φιμώσουν έναν “χρυσοστομικό” σύγχρονο Πατέρα της Ορθοδοξίας!
Ο Θεός, να σου χαρίζει “Δύναμη, Υπομονή και καλήν Ομολογία” π. Νεόφυτε! 

π. Νικόλαος

Share:

Read More

Φασισμός ενάντια στην Αγνότητα

Σκοτεινές οι ημέρες που ζούμε. Ελλάδα και Κύπρος παραδόθηκαν πλέον, στη δίνη της ηθικής κατάρρευσης και του μοντέρνου σκοταδισμού που εφαρμόζεται «κατά γράμμα» από τα ξεπουλημένα φερέφωνα της Νέας Τάξης.

Δεν είναι πολύς ο καιρός που πέρασε από τη φωτισμένη ομιλία του Επισκόπου Μόρφου (Κύπρος) κ. Νεοφύτου, ο οποίος τόλμησε να μιλήσει για την ύψιστη αξία των αγνότητας και να τονίσει το ασυμβίβαστο της ομοφυλοφιλίας με την διδασκαλία και το νόημα της «εν Χριστώ» ζωής!

Ε, αυτό ήταν! Οι ταγμένοι εγκάθετοι της άθλιας πραγματικότητας, που ζούμε, αποτίναξαν κάθε είδους συστολή και έστησαν ένα γαϊτανάκι αδιάντροπης χλεύης, κατηγοριών, νομικών απειλών, εναντίον του Σεβασμιωτάτου!

Ενός εκ των ελαχίστων Επισκόπων της Ορθοδόξου Εκκλησίας, που τολμούν να ομολογήσουν την Αλήθεια του Ευαγγελίου, με καθαρό και αυθεντικό λόγο αλλά και με την προσωπική ζωή τους, στην κοινωνία! Ο Κληρικός αυτός, δεν είναι τυχαίος! Είναι μια σύγχρονη πατερική μορφή, που βάλλεται από μια λασπώδη θύελλα γιατί θέλησε να διδάξει (όπως έχει κάθε δικαίωμα) τα πνευματικά του παιδιά, ηθική, εγκράτεια και να τα κρατήσει μακρυά από τις προωθούμενες ανωμαλίες και θέσεις της σατανικής Νέας Τάξης, που προετοιμάζει το δρόμο των δαιμονίων!

Κι ενώ, βρίσκεται μέσα στα όρια της υπακοής στις θέσεις της Ορθόδοξης Πίστεως και ενώ συνεχίζει στο πνεύμα της ορθής πίστεως των Αγίων Πατέρων μας... εν τούτοις, φρόντισαν (οικία βουλήσει;) κάποιοι μητροπολίτες, συνοδικοί ως και ο οικουμενιστής αρχιεπίσκοπος Κύπρου Χρυσόστομος, να πάρουν θέση κατά του συλλειτουργού και «αδελφού» τους, υποστηρίζοντας φανερά τις απόψεις των υβριστών του, που έχουν προ πολλού υποστεί μοιραία την επίδραση της Νεοταξίτικης Ατζέντας, που εργάζεται να εδραιώσει παγκοσμίως την παρά φύσιν σαρκική ένωση, τις εκτρώσεις, την ομοφυλοφιλία, την παιδεραστία, και κάθε σεξουαλική διαστροφή.

Βεβαίως ο Μητροπολίτης Μόρφου, ζει την έξαλλη εποχή μας, με τις τάσεις της σεξουαλικής αποκτήνωσης, του αχαλίνωτου δαιμονισμού και της πνευματικής υποδούλωσης. Είναι συνειδητοποιημένος αγωνιστής της ορθόδοξης Εκκλησίας και ευλογημένος διάδοχος των συγχρόνων Αγίων μας (Παϊσίου, Πορφυρίου και Ιακώβου).

Εύχομαι, να θελήσουμε να μιμηθούμε στην αγωνιστικότητα και το θάρρος τον Σεβασμιότατο Μόρφου κ. Νεόφυτο και να υπερασπισθούμε τα ιερά και όσια του Γένους μας και τα θεμέλια όπου έκτισαν οι πρόγονοί μας, την Πίστη στον Χριστό και την Αγάπη στην Πατρίδα!

π. Νικόλαος

Share:

Read More

Θαύμα του Αγίου Παντελεήμονα σε γιατρό!

«Τι είναι αυτό το κόκκαλο παπά μου; Πάρε το από δω και τράβα σπίτι σου» με αυτά τα λόγια ο ασεβής γιατρός έδιωξε τον πιστό ιερέα που έφερε στην άρρωστη πρεσβυτέρα ένα τμήμα του ιερού λειψάνου του Αγίου Παντελεήμονα. Μετανιωμένος, όμως, επέστρεψε στον ιερέα για να απολογηθεί.

Η πρεσβυτέρα είχε όγκο στο στήθος καί εγχειρί­στηκε. Μόλις έβγαλαν τον όγκο, δίνουν ένα κομμάτι στον πατέρα Ευάγγελο να το πάει για βιοψία καί να φέρει αμέσως τ’ αποτελέσματα. Μετά την απάντηση της εξετάσεως, οι γιατροί δεν δίνουν ούτε έξι μήνες ζωής στην άρρωστη. Ή κόρη του παπα-Βαγγέλη λιποθυμά μόλις το ακούει, ο ίδιος τα χάνει. «Άκου, λέει, γιατροί να το πουν έτσι ξαφνικά στο παιδί! Στα χέρια του όμως σφίγγει το χέρι του Αγίου Παντελεήμονα, πού έχει φέρει μαζί του, καί προσεύχεται.
Βγάζουν την πρεσβυτέρα από το χειρουργείο. Με λαχτάρα ο πατήρ Ευάγγελος ακουμπά πάνω στις γάζες πού σκεπάζουν το εγχειρισμένο στήθος της πρεσβυτέρας, το χέρι του ‘Αγίου καί γονατιστός προσεύχεται.
Εκείνη την ώρα μπαίνει ο χειρουργός με τη μάσκα ακόμη. Βλέπει τη σκηνή καί βάζει τις φωνές.

"Τί είναι αυτό το κόκκαλο παπά μου;  Πάρε το από δω και τράβα σπίτι σου".
Ζαλισμένος ο καημένος, μαζεύει γρήγορα τ’ αγία λείψανα καί προσπαθεί να βρει την πόρτα. Μέσ’ τη ζάλη του, όμως, ακούει τη νοσοκόμα να φωνάζει το γιατρό στο τηλέφωνο, πού τον ζητά επειγόντως ή γυναίκα του.

Το απόγευμα σταματά μια κούρσα έξω από το σπίτι του ιερέα και με έκπληξη ο παπα-Βαγγέλης βλέπει να βγαίνει ο γιατρός. Πω! πω! σκέφτεται, ο γιατρός και στο σπίτι μου ακόμα με κυνηγάει! Με φρίκη, όμως, βλέπει να κατεβαίνει από τ’ αυτοκίνητο και ένας νέος παραμορφωμένος. Το στόμα του είχε πάει στο αυτί του. Αποσβολώθηκε ο παπάς.

Πάτερ μου, του λέει ο γιατρός, εκείνο το κόκκαλο το έχεις; Με συγχωρείς, παραφέρθηκα, την ώρα πού σ’ έδιωξα μου τηλεφώνησε ή γυναίκα μου, ότι το παιδί μας, πού έδινε εκείνη την ώρα εξετάσεις, έπαθε ξαφνικά αυτήν την πάρεση πού βλέπεις. Κατάλαβα ότι εγώ έφταιξα καί γι’ αυτό σε παρακαλώ πολύ διάβασε μας μια ευχή. Τη διεύθυνση σου στο χωριό την πήρα από την πρεσβυτέρα.
-Ευχαρίστως παιδιά μου, ελατέ στο εκκλησάκι. Κράτα αγόρι μου το χέρι του Αγίου καί γονάτισε.

Απλώνω στο κεφάλι του νέου το πετραχήλι καί αρχίζω να διαβάζω την ευχή. Καθώς διαβάζω, ακούω θόρυβο κρακ, κρακ. Σκέφτομαι, τί συμβαίνει άραγε; Τελείωσα καί, όταν σηκώθηκε το παιδί, τί να δούμε, το στόμα του παιδιού είχε επανέλθει στην θέση του! Πατέρας καί γιος ρίχνονται πάνω μου.
-Παππούλη πώς να σ’ ευχαριστήσουμε;
-Όχι εμένα, παιδιά μου, το Θεό καί τον "Άγιο".

Από τότε για πάρα πολύ καιρό ερχόταν τακτικά να προσκυνήσουν καί να φέρουν καί το λάδι για το καντήλι του ‘Αγίου.
Όσο για την πρεσβυτέρα, είναι τώρα περισσότερα από είκοσι χρόνια πού είναι τελείως καλά χωρίς να κάνει απολύτως καμία θεραπεία. Μεγάλωσε τα παιδιά της καί ζει στο χωριό προσέχοντας το εκκλησάκι με τα τόσα άγια λείψανα, μια πού δεν υπάρχει πια o πατήρ Ευάγγελος. O γιατρός πολλές φορές έλεγε στον παπα-Βαγγέλη: «Εμείς παπά μου πρέπει να τα κάψουμε τα βιβλία μας».

Από το βιβλίο «Σταχυολογήματα από την θαυμαστή ζωή του π. Ευαγγέλου Χαλκίδη εφημέριου Αγ. Βασιλείου Λαγκαδά», εκδόσεις «Ορθόδοξος Κυψέλη».

Share:

Read More

Γιατί η Πίστη, είναι τόσο "Επικίνδυνη";

Ο σύγχρονος κόσμος, αυτός όπου ζούμε, φτιάχθηκε πάνω στις αρχές της αποδοχής του συνανθρώπου μας, στην ανοχή για ό,τι το διαφορετικό και στην εξέλιξη της τεχνολογίας. Δυστυχώς όμως, όπως διαπιστώνεται, όλα αυτά που έγιναν πανανθρώπινη «σημαία» και σκοπός για την πρόοδο, μας οδήγησαν εν τέλει, στην επιβολή του διαφορετικού που τυχαίνει να είναι και ανήθικο, στην υποχρεωτική ανεκτικότητα απέναντι στη προσωπική ζωή του άλλου κι ας είναι έκνομη και εγκληματική η όλη του συμπεριφορά, όπως επίσης και στην αναπόφευκτη υποδούλωσή μας στην τεχνολογία και τα «αγαθά» της που μας οδηγούν ολοένα στην εξουθένωση.

Αυτή η στροφή στην πορεία του πολιτιστικού γίγνεσθαι της ανθρωπότητας, άρχισε να εξελίσσεται στα τέλη του Μεσαίωνα στην ευρωπαϊκή Δύση και εφαρμόζεται πλέον πριν τους 2 Παγκόσμιους Πολέμους, όπου με τις καταστρεπτικές συνέπειές τους και κυρίως με τις ηθικά διαλυμένες κοινωνίες, τα κατεστραμμένα οικονομικά Κράτη και τον όλεθρο στη ζωή των ανθρώπων, ήταν πολύ εύκολο να φυτρώσουν οι νέες σχετικά ιδέες, όπως η Αλληλεγγύη και οι Ειρηνιστικές ιδεοληψίες, που καλλιέργησε έως σήμερα η Νέα τάξη Πραγμάτων.

Η πραγματικότητα όμως, είναι άλλη, αυτή που διαβάζουμε στον τύπο, που βλέπουμε στις ειδήσεις μέσω των τηλεοπτικών καναλιών, που ανακαλύπτουμε μέσα στο αχανές Διαδίκτυο (αν και έτσι, ποτέ δεν μπορούμε να έχουμε την πεποίθηση πως μαθαίνουμε ολόκληρη την αλήθεια των πραγμάτων).

Αυτός ο κόσμος, όπως τελικά φτιάχθηκε, είναι η μια πλευρά της πραγματικότητας. Στην άλλη πλευρά, βρίσκεται η Βεβαιότητα της Πίστεως στον Ιησού Χριστό, που είναι η Ειρήνη του Κόσμου, το Φως της αληθινής Γνώσεως που βρίσκεται πέρα από τα τρικ της σύγχρονης τεχνολογίας και η Ελπίδα της Αιωνιότητας για μας, που ζούμε «εν Χριστώ»!

Βέβαια, για την εποχή μας και τις κοσμικές συνθήκες, αυτή η Βεβαιότητα της Πίστεώς μας στον Ιησού Χριστό, ως Υιό του Θεού, εκ του Πατρός γεννηθέντα προ πάντων των αιώνων, αποτελεί οπισθοδρόμηση, θεωρείται αμάθεια, μοιάζει σε πολλούς φονταμενταλισμός, Μεσαίωνας!

Δεν μπορεί να διανοηθεί η σύγχρονη κοινωνία μας, που ζυμώθηκε με υλιστικές πεποιθήσεις και με νιτσεϊκές ιδεοληψίες περί Υπερανθρώπου, και υιοθέτησε τη θεωρεία της Σχετικότητας και κρίνει τα πάντα με το μέτρο της σχετικότητας, ότι μπορούν κάποιοι (Χριστιανοί) να ζουν με την Βεβαιότητα της Πίστεως στον Ιησού Χριστό και την Μέλλουσα Ανάστασή τους στην Αιωνιότητα του Θεού! Η Κοινωνία μας, είναι αρνητική, φιλύποπτη, έως και εχθρική απέναντι στη δική μας «Βεβαιότητα της Πίστεως» στον Ιησού και αποφεύγει κάθε αναφορά στη Δύναμη των Πιστών, που ακολουθούν το Ευαγγέλιό Του!

Το να ομολογούμε την Πίστη μας στον Ιησού Χριστό, είναι πράξη φανατισμού, σήμερα. Υπάρχει η νοοτροπία στις σύγχρονες δυτικόστροφες Κοινωνίες, όπου επικρατεί η αντίληψη, ότι: "Αφού σχεδόν όλα, εξηγούνται με τις προόδους της επιστήμης, που θεωρεί, ότι «Ε=m2» (Η Ενέργεια Ε ισούται με την μάζα m2 στο τετράγωνο) δηλαδή «Όλα είναι Ενέργεια»... τότε, μόνο η λογική και η επιστημονική έρευνα (το πείραμα), θα μας δώσουν όλες τις απαντήσεις στα υπαρξιακά μας προβλήματα ή ερωτήματα»!

Γι αυτό, εμείς οι ορθόδοξοι πιστοί, είμαστε στα μάτια του Κόσμου, "προκατειλημμένοι, φανατικοί, κοντόφθαλμοι, αδαείς, κολλημένοι, οπισθοδρομικοί, αναχρονιστές και επικίνδυνοι"!

Η Επιστήμη, ο Ανθρωπισμός, η Ανεκτικότητα, οι σύγχρονες κοινωνικές και ηθικές αντιλήψεις, βοηθούν λένε οι κοινωνιστές, στο να απαλλαγεί ο Άνθρωπος, από την «τυραννία» του Θεού, της Αυθεντίας Του και της Ηθικής!

Όχι, ο Ορθόδοξος Χριστιανός, δεν είναι οπισθοδρομικός, πνευματικά αναιμικός, αναχρονιστής ή φανατικός... γιατί, δεν είναι δούλος κανενός, δεν εξουσιάζεται, δεν συμμαχεί, δεν φιμώνεται, δεν υπακούει, σε... Κανέναν, παρά μόνον στον Παντοκράτορα Κύριο!

Η ζωή μας είναι πολύ μικρή για να την σπαταλάμε σε πειράματα. Δεν θέλουμε να μπω στην διαδικασία αναζήτησης άλλων «αληθειών». Η Ορθοδοξία δεν είναι ελλιπής Θρησκεία, είναι η μοναδική Αλήθεια. Δεν χρειάζεται καμία συμπλήρωση ή διόρθωση! Η ορθοδοξία είναι η μοναδική αναφορά μας.  Όταν λέμε «Είμαστε Χριστιανοί Ορθόδοξοι», δεν δηλώνουμε απλά ότι «Είμαστε Χριστιανοί Ορθόδοξοι», προσπαθούμε να είμαστε Χριστιανοί Ορθόδοξοι! 

Δεν είναι δεδομένο αυτό. Θέλει πάλη, προσπάθεια, προσευχή αγώνα! Ωστόσο δηλώνουμε Ορθόδοξοι, γιατί αυτό, είναι μια ιδιότητά, που μας δώρησε, μας χάρισε ο Θεός και πρέπει να διαφυλάξουμε αγωνιζόμενοι κάθε στιγμή της ζωής μας!

Καταλαβαίνετε λοιπόν, ότι αυτό, δεν είναι θέμα Θρησκείας ή Ηθικής Τάξης, αλλά... θέμα Ύπαρξης και Ταυτότητας.

Ο Κύριος Ιησούς Χριστός, δεν άφησε κενά στην επίγειο ζωή Του, ώστε να μην καταλάβουμε το ότι: «Είναι ο Υιός του Θεού»! Μίλησε ξάστερα με αυτοσυνειδησία και απολυτότητα. Αυτοπροσδιορίστηκε λέγοντας: «ΕΓΩ ΕΙΜΙ». Ταυτίστηκε με το ΕΓΩ του ΘΕΟΥ την απόλυτη ΑΛΗΘΕΙΑ. Γι αυτό οδηγήθηκε στον Σταυρό, ως βλάσφημος.

Ο κόσμος τότε, όπως ακριβώς συμβαίνει και σήμερα, δεν είναι ποτέ έτοιμος να δεχτεί την απολυτότητα, την Αλήθεια, το άπλετο Φως. Πάντα βολευόταν στο ημίφως των διανοουμένων (των «Σοφών»)που διάλυε σχετικά το σκοτάδι του. Έτσι και σήμερα, Βολεύεται με τα λαμπιόνια άλλων πηγών φωτός, της δόξας, της αμαρτία και του χρήματος.

Η τραγικότητα του σύγχρονου Ανθρώπου, βρίσκεται στο ότι: «έχει πλέον αποδεχθεί το ότι: «Όλα είναι σχετικά» και «όλα σχετίζονται με την προσωπική του ευημερία»!

Αν ζούσε ο Χριστός σήμερα και έλεγε: "Το Εγώ ειμί το Φως, η Ζωή, η Ανάσταση, η Οδός, η Αλήθεια, η Άμπελος η αληθινή, ο Υιός του Ανθρώπου πού κάθεται εκ δεξιών του Θεού... ή απευθυνόμενος σε εμάς τους ταπεινούς: «Υμείς εστέ το φως του κόσμου, το άλας της γης " πώς θα τον υποδεχόταν η ανθρωπότητα με όλο αυτό το πνεύμα ηδονής στην κριτική θεώρηση και αμφισβήτηση; 

Θα έσχιζαν τα ιμάτια τους οι ισχυροί της Γης, όπως έκαμε ο Καϊάφας, λέγοντας, ότι: «εβλαστήμησεν τον Θεόν;» Θα του ετοίμαζε Σταυρό, στεφάνι, λόγχη και Γολγοθά γιατί είχε το «θράσος» της βεβαιότητας και της αυτοσυνειδησίας;

Πόσο κόντρα θα ήταν ο Χριστός, με τον σκληρό Κόσμο, της απόλυτης αβεβαιότητας;

Πόσο αντίθετος θα ήταν, με τον σημερινό Κόσμο πού δεν συγχωρεί την Πίστη σε Αυτόν;

Εννοώ, τον αλλοπρόσαλλο, φιλοπόλεμο Κόσμο πού λατρεύει την σχετικότητα;

Σίγουρα, ο Ιησούς, θα ήταν Ένας ακόμα φανατισμένος και τρελός, που θα έπρεπε να ανέβει στον σταυρό. Για τις σύγχρονες αυθεντίες, τους διανοούμενους και σοφιστές, δηλαδή τις Αυθεντίες του «Τίποτα», θα ήταν ένας Επικίνδυνος θρησκόληπτος.

Για τον σύγχρονο Κόσμο του «Τίποτα» ο Χριστός, είναι Ένας «Επικίνδυνος», Ένας «Ανατροπέας». Όλοι οι μεγάλοι, παντού πάνω στη γη, θα συμφωνούσαν: «Ο Ιησούς, είναι Επικίνδυνος Επαναστάτης και Στοιχείο Ανατρεπτικό.

Και δεν υπάρχει τίποτα πιο επικίνδυνο, από μία Πίστη πού ταυτίζεται με ένα Πρόσωπο, έναν αληθινό Θεό. Κι απ’ 'όλες τις θρησκείες μόνο η Ορθοδοξία,(η ορθή πίστη, ο ορθός δρόμος) έχει απόλυτη αναφορά σε ένα πρόσωπο: τον Ιησού Χριστόν τον Υιό του Θεού.
Για όλα αυτά η ορθοδοξία, ΗΤΑΝ,ΕΙΝΑΙ και ΘΑ ΕΙΝΑΙ, μια Πίστη σε διαρκή διωγμό και εξόντωση!

π.Νικόλαος

Share:

Read More

ZOYME... ΛΕΣ ΚΑΙ ΘΑ ΜΕΙΝΟΥME ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ ΕΔΩ...

Μία παλιά ιστορία λέει ότι, τον περασμένο αιώνα ένας καμηλιέρης έμπορος ξεκίνησε για το Κάϊρο, με σκοπό να επισκεφτεί έναν ξακουστό σοφό γέροντα... 

Τελικά, συναντήθηκε με τον σοφό γέροντα, αφού χρειάστηκε να κάνει ένα μακρινό ταξίδι, διασχίζοντας ένα μεγάλο κομμάτι της ερήμου... 

Ξαφνιάστηκε όμως όταν είδε ότι ο γέροντας ζούσε σε μία σκηνή, με μοναδικά έπιπλα ένα στρώμα πάνω στην άμμο, ένα σοφρά, δύο σκαμνιά και πολλά βιβλία. 

Γύρισε τότε προς τον σοφό και γεμάτος απορία τον ρώτησε: -Πού είναι τα έπιπλά σου...;  
Ο γέροντας κοίταξε τον καμηλιέρη και του απάντησε με μία ερώτηση: -Τα δικά σου που είναι...; 
-Μα εγώ δεν έχω, γιατί... είμαι περαστικός! 
-Κι εγώ... περαστικός είμαι!  

Οι περισσότεροι ζούμε, λες και θα μείνουμε για πάντα, εδώ στη ζωή. Ξεχάσαμε τον προορισμό μας, το “να μοιάσουμε στον Άγιο Θεό”, που μας έπλασε “κατ’ εικόνα Του”.  Λησμονήσαμε ότι ο προορισμός μας είναι το “καθ’ ομοίωσιν”  για τούτο δεν νοιώθουμε ευτυχισμένοι!  Η αξία των πραγμάτων δεν εξαρτάται από την τιμή που έχουν και από το χρόνο που διαρκούν... αλλά, από την καλή πρόθεση και την ειλικρινή αγάπη, με την οποία γίνονται. Γι' αυτό υπάρχουν στιγμές συγκίνησης, ανεξήγητα θαύματα, άγια πράγματα και άγιοι άνθρωποι.  

π. Νικόλαος 
 

Share:

Read More

Ποιο «μέλλον»;

Δεν υπήρξα ποτέ, ούτε θέλω να είμαι ένας απαισιόδοξος άνθρωπος.  Όμως, δύσπιστος και προβληματισμένος, ήμουν και παραμένω ακόμη και τώρα που διάγω την έκτη δεκαετία της ζωής μου.

Αντίθετα με κάποιους συμπολίτες μου, που αισιοδοξούν, για

Share:

Read More

Η Ημέρα της Αναστάσεως

Σήμερα, 28 Απριλίου, εορτάζουμε την Ανάσταση του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού.

Χριστός κατελθών προς πύλην Άδου μόνος· Λαβών ανήλθε πολλά της νίκης σκύλα. Οι γυναίκες οι οποίες παραβρέθηκαν το απόγευμα της Παρασκευής, στον ενταφιασμό του Κυρίου, δηλαδή η Μαρία η Μαγδαληνή και οι υπόλοιπες, όταν επέστρεψαν από το Γολγοθά στην πόλη, ετοίμασαν αρώματα και μύρα για να αλείψουν το σώμα του Ιησού• και την επομένη μέρα απείχαν από κάθε δραστηριότητα λόγω της αργίας του Σαββάτου.

Κατά το βαθύ όρθρο, όμως, της Κυριακής, η οποία ονομάζεται από τους Ευαγγελιστές «πρώτη Σαββάτου» και «μια Σαββάτων», δηλαδή πρώτη μέρα της εβδομάδος, μετά από τριάντα έξι σχεδόν ώρες από τη νέκρωση του ζωοδότη Λυτρωτή, έρχονται με νεκρώσιμα αρώματα στον τάφο.

Και ενώ σκέπτονταν τη δυσκολία της αποκυλίσεως του λίθου από την είσοδο του τάφου γίνεται σεισμός φοβερός• και Άγγελος με αστραπόμορφη όψη και χιονόφωτη στολή, αφού αποκύλισε το λίθο και κάθισε πάνω σ’ αυτόν, έκανε τους φύλακες να τρομάξουν και τους έτρεψε σε φυγή.

Οι γυναίκες, στο μεταξύ, αφού μπήκαν στον τάφο και δε βρήκαν το σώμα του Ιησού, βλέπουν δυο Αγγέλους λευκοφορεμένους, με αντρική μορφή, οι οποίοι αφού τους φανέρωσαν την ανάσταση του Σωτήρα, τις στέλνουν για να αναγγείλουν στους μαθητές την χαρούμενη είδηση.

Σε μικρό χρονικό διάστημα φθάνουν στον τάφο ο Πέτρος με τον Ιωάννη, αφού έμαθαν τι έγινε από τη Μαρία τη Μαγδαληνή, όπως ήδη ειπώθηκε, αλλά μπαίνοντας μέσα βρίσκουν μόνο τα σάβανα. Γι’ αυτό ανέρχονται όλοι στη πόλη με χαρά, κήρυκες της ανάστασης του Χριστού, τον οποίον και είδαν πραγματικά ζωντανό πέντε φορές κατά τη σημερινή γιορτή.

Αυτή την χαρμόσυνο Ανάσταση γιορτάζοντας σήμερα ασπαζόμαστε μεταξύ μας τον εν Χριστώ ασπασμό, δείχνοντας με τον τρόπο αυτό τη διακοπή της πρώτης έχθρας ανάμεσα σ’ εμάς και το Θεό και τη διαλλαγή του Θεού προς εμάς για άλλη μια φορά, διαλλαγή που έγινε φανερή με το πάθος του Σωτήρος.

Και η εορτή ονομάζεται Πάσχα, έχοντας έτσι το ίδιο όνομα με το Πάσχα των Εβραίων, το οποίο, στη γλώσσα τους σημαίνει διάβαση• διότι ο παθών και αναστάς Ιησούς μας διαβίβασε από την κατάρα του Αδάμ και τη δουλεία του διαβόλου στην ελευθερία και μακαριότητα.

Και αυτή η μέρα της εβδομάδος, κατά την οποία έγινε η Ανάσταση του Χριστού, η οποία είναι η πρώτη από τις υπόλοιπες μέρες, επειδή, αφιερώθηκε στην τιμή του Κυρίου ονομάστηκε από το όνομα Του Κυριακή, και σ’ αυτή μετατέθηκε από τους Αποστόλους η αργία και η ανάπαυση της εορτής του Σαββάτου του παλαιού νόμου.

Απολυτίκιον

Ήχος πλ. α΄

Χριστός ανέστη εκ νεκρών,

θανάτω θάνατον πατήσας,

και τοις εν τοις μνήμασι,

ζωήν χαρισάμενος.

Share:

Read More

Καταργούν τον Σταυρό από την Σημαία;

Όσο θα μένει η εθνομηδενιστική κυβέρνηση του Σύριζα στην εξουσία, τόσο θα προωθείται η αντεθνική της πολεμική προς τα θρησκευτικά Σύμβολα και την Ορθόδοξη Πίστη.  Όταν μιλούν για «ουδετερόθρησκο» Κράτος σε μια πολυπολιτισμική Ευρώπη, εννοούν βασικά,την «αποχριστιανοποίηση» του Κράτους μας κατ΄αρχήν και τον «αφελληνισμό» του περαιτέρω, καθώς φαίνεται από τις ενέργειες διαστρέβλωσης της Ιστορίας και της γλώσσας και της ελληνικής Παιδείας μας.

Ακούγονται μέσα στους διαδρόμους της Βουλής και τα μυστικά δωμάτια των κυβερνητικών κτιρίων, ποικίλες αισχρές σκέψεις και βλάσφημες προτάσεις, που προτείνουν την σταδιακή εξάλειψη των θρησκευτικών Συμβόλων της Πατρίδας μας!   Όπως η κατάργηση του Τιμίου Σταυρού από την Σημαία μας, η αποκαθήλωση των ιερών Εικόνων από τους Δημόσιους Χώρους και τα Κρατικά Κτίρια, η κατάργηση του θρησκευτικού όρκου για τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και τους βουλευτές, η αλλοίωση του μαθήματος των θρησκευτικών και η εξαφάνιση της χριστιανικής ορθόδοξης Παιδείας στα Σχολεία!

Στην πρόταση Αναθεώρησης του Συντάγματος που δημοσιοποίησε ο ΣΥΡΙΖΑ, επισημαίνεται ότι» η Ελληνική Πολιτεία είναι θρησκευτικά ουδέτερη» και στην ερμηνευτική δήλωση προστίθεται ότι ο όρος «επικρατούσα θρησκεία» δεν αποτελεί αναγνώριση επίσημης κρατικής θρησκείας».

Η διατύπωση της θρησκευτικής ουδετερότητας αφήνει ανοιχτό το έδαφος επίσης για ενδεχόμενη κατάργηση του Σταυρού και των εικονισμάτων από σχολεία, δικαστήρια κλπ. ως θρησκευτικών συμβόλων, αν και δεν έχει διευκρινιστεί τι θα ισχύει στη συγκεκριμένη περίπτωση, είναι όμως σαφέστατη η πρόθεση.

Βεβαίως, η κυβέρνηση διαψεύδει το ενδεχόμενο κατάργησης του Σταυρού στη Σημαία αλλά και της κατάργησης θρησκευτικών Συμβόλων σε δημόσιους χώρους, δεν θέλει ακόμη να δείξει το αντιχριστιανικό μένος της, αλλά προωθεί τον διαχωρισμό Κράτους και Εκκλησίας, με την πρόταση Αναθεώρησης του Συντάγματος!   Η δειλία της προδοτικής συνείδησης γεννά πανουργία, γι αυτό όλες οι «απάτες» των πολιτικών ξεκινούν από μία... διάψευση στα ΜΜΕ και στην συνέχεια (αν δουν ότι έχουν τα περιθώρια, γίνονται πραγματικότητα!  Δυστυχώς!

Οι περισσότεροι Έλληνες, έχουμε καταλάβει πλέον ότι, ο ΣΥΡΙΖΑ ιδεολογικά υποστηρίζει την αθεΐα, την ανηθικότητα, την αναρχία, τη βία του ολοκληρωτισμού και το ξεπούλημα των «θησαυρών» του Ελληνισμού! Έτσι, είναι απολύτως φυσικό να ενοχλείται ιδιαίτερα από την ορθόδοξη Πίστη της πλειοψηφίας του ελληνικού Λαού!  Η Ορθοδοξία, είναι ένα τεράστιο «εμπόδιο» στο καταστροφικό έργο του άθεου Υλισμού και καταλύτης κάθε αρρωστημένης ιδεοληψίας.

Τα σχέδια των υπαλλήλων του Διεθνούς Σιωνισμού, εναντίον της Ελλάδος και της Ορθόδοξης Πίστης στον Ιησού Χριστό, τον Κύριό μας, όλοι γνωρίζουμε και δεν ξεχνούμε… άρχισαν από την «μεταπολίτευση» το 1984, με την κατάργηση των τόνων και άλλων σημείων στίξεως, την καθιέρωση του Μονοτονικού συστήματος Γραφής, την κατάργηση του Σταυρού στο κοντάρι της Σημαίας, και άλλα, όπως η δήλωση του ανθέλληνα υπουργού Αιγαίου του ΠΑΣΟΚ αλλά ακραιφνούς Νεοεποχίτη Σηφουνάκη, που είχε την αναίδεια να δηλώσει τότε, το 2000 στον ALPHA, και στον δημοσιογράφο,  Αθανασιάδη, με αφορμή το θέμα των ταυτοτήτων, ότι «… πρέπει να καταργηθεί ο Σταυρός από την Σημαία μας (!)  διότι μια πολυπολιτισμική κοινωνία όπως η ελληνική, δεν μπορεί να έχει στο κρατικό της «σήμα» ένα θρησκευτικό σύμβολο που δεν εκφράζει όλους τους Έλληνες πολίτες» !

Τώρα, η εθνοπροδοτική κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, επαναφέρει εντέχνως την συζήτηση που ξεκίνησε τότε από τον αλήστου μνήμης υπουργό των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ το 2000, για την  κατάργηση του Τιμίου Σταυρού από την Ελληνική Σημαία.

Είναι άραγε κι αυτή η σκέψη και πρόθεση του Σύριζα, γέννημα του «γνωστού» σχιζοφρενικού μυαλού, που ζητά την ομογενοποίησή μας με τους λαθρομετανάστες, που κουβάλησαν στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια από τις διψασμένες για αίμα, (ναι, «Χριστιανικό Αίμα»), αλλοπρόσαλλες φυλές;

Όσο θα αφήνουμε να παραμένει στην εξουσία, αυτή η προδοτική ανθελληνική κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, τόσο θα προωθείται η αντεθνική της πολεμική προς τα θρησκευτικά Σύμβολα, την Ορθόδοξη Πίστη και τον Κύριο της ζωής μας, τον Ιησού Χριστό!

π. Νικόλαος

Share:

Read More